RSS
 

ZwierzoChłopiec- David Baddiel

13 Gru

ZwierzoChłopiec to kolejna powieść Davida Baddiela, skierowana do młodszych czytelników.

Jak już zdążyłam wywnioskować, wszystkie powieści z tej serii kręcą się wokół uczniów Szkoły Pod Lasem, ale za każdym razem ktoś inny jest głównym bohaterem.

Wydawnictwo Lemoniada postawiło na spójną szatę graficzną serii i za to wielkie brawa. W dodatku wykonanie jest piękne, a kolory przyciągają uwagę. Niestety złote literki na okładce wciąż łatwo się rysują i to jedyny minus okładki.

Wewnątrz znajdziemy świetne ilustracje. Zrobione „z jajem” na wesoło, bezbłędnie wplecione w tekst. A tu poniżej znajdziecie mój ulubiony rysunek ze ZwierzoChłopca:

Dobór zwierzaków występujących w powieści jest bardzo ciekawy. Pełna humoru fabuła przyciąga jak magnes, kolejne rozdziały kuszą słodką, dziecięcą tajemnicą i nawet ja, choć zdecydowanie już dziesięciolatką od dawna nie jestem, dałam się porwać momentalnie. Śledzenie losów Malcolma sprawiło mi ogromnie dużo frajdy i czytałam z przyjemnością, choć mam kilka „ale”.

Rozumiem, że to nie jest powieść dokumentalna. Naprawdę. Ale skoro informacje dotyczące kotów czy psów są zgodne z realnym światem to uważam, że należy zachować konsekwencję. A tu czytam, że żółwie karmione są sałatą, która nie jest dla nich dobrą dietą, że mają pomarszczone pyszczki, gdy tymczasem one mają pomarszczoną skórę na szyjach, bo pyszczki są tworzywem bardziej porównywalnym do naszych paznokci. I gdy czytam o tempie przemieszczania się tych zwierząt w odniesieniu do różnych sytuacji, gdzie raz te żółwie ledwo się ruszają (w sumie cud, że w ogóle), innym razem zostają w tyle za koniem zaledwie o pół kilometra, to coś mi się tu nie zgadza. Ostatnie, co do gadów: te zwierzęta nie przeżuwają. One gryzą i połykają, bo najzwyczajniej w świecie nie mają zębów ?

Nie podobała mi się scena z małpami i tu chyba autora trochę za bardzo poniosła wyobraźnia. Niestety scena jest niesmaczna i powieść spokojnie mogłaby się bez niej obejść.

Przypisy. Choć utrzymane przeważnie w wesołym tonie, to jednak uważam ich ilość (62 sztuki!) za lekką przesadę. Niby miały mnie rozśmieszyć, ale to udało się zaledwie kilku z nich. Najczęściej odnosiłam wrażenie, jakby autor przeczytał swoją powieść drugi raz i dodał coś, bo zapomniał o tym wcześniej. Część z nich uznałam za zupełnie niepotrzebną i raczej wybijającą z rytmu. W dodatku przeczytanie niektórych zajmowało więcej czasu, niż gdyby zostały zgrabnie wplecione w tekst (co nawet sam autor raz zauważył). Podejrzewam, że dzieciom te przypisy się spodobają. Ale mi raczej przeszkadzały.

Mimo wszystko uważam ją za (jak na razie) najlepszą ze wszystkich autorstwa Davida Baddiela, które czytałam w tym roku. I choć znalazłam w niej kilka mankamentów powodujących moją irytację, to jednak nie mogłam się od niej oderwać. Porwana wyobraźnią autora i wiedziona ciekawością, co będzie dalej.

A dlaczego uważam ją za najlepszą? Wzruszyła mnie do łez. Przeczuwałam, jak to się zakończy, a jednak autor nadał ostatnim scenom taki klimat i taką moc, że dobrały się do mojej wrażliwości z premedytacją. Tego się nie spodziewałam!

Przymykając oko na kilka nieścisłości, na drobne obrzydliwości czy wkurzającą ilość przypisów dolnych, patrząc na powieść pod kątem świetnej zabawy, rewelacyjnej przygody i niesamowitego dziecięcego klimatu: zdecydowanie polecam! Każdej grupie wiekowej 😀

PREMIERA: 18.10.2017r.
Tytuł: ZwierzoChłopiec
Autor: David Baddiel
Ilość stron: 357 (368 z dodatkami na końcu)
Cena okładkowa: 39,90zł
Wydawnictwo: Lemoniada
Kategoria: dla dzieci
Moja ocena : 8,5/10

 

Inne wpisy z tej kategorii:

 
 

Tagi: , , , , , ,

Zostaw odpowiedź

 

 
  1. Katrina

    Grudzień 14, 2017 o godz. 12:39 am

    Cóż… ja po prostu wiem, że takie rzeczy raczej nie są dla mnie 😀 Zwłaszcza, że niby o zwierzakach trochę wiem i nieścisłości często mnie irytują. A co do sałaty i karmienia nią zwierząt… nie wiem, jak to z żółwiami konkretnie, ale wiem, że wiele gatunków nie może jej jeść, bo jest mocno pryskana, ale jeśli mamy domowy ogródek to zwykle fajnie nadaje się jako przysmak 😉

    drewniany-most.blogspot.com

     
    • Śnieżynka

      Grudzień 14, 2017 o godz. 1:07 am

      Dla żółwi akurat sałata nie ma żadnych wartości odżywczych. Tak, jakby człowiek jadł trociny 😉 Chociaż grzyby też podobno nic nie wnoszą do naszego organizmu, a mnóstwo osób je lubi. Czy to naturalna uprawa, nie wiem 😉 Autor nie skupiał się aż tak na tej sałacie, ale mimo to jej obecność w treści podziałała jak dodatkowy bodziec irytujący przy tych kilku innych mankamentach, więc trafiła do recenzji razem z nimi 😉 Pozdrawiam!

       
  2. Jola

    Grudzień 14, 2017 o godz. 12:12 pm

    Te wszystkie nieścisłości z prawdziwej światem zwierząt chyba za bardzo by mnie denerwowały. No cóż, tak to jest, pisze się dzieciom takie rzeczy, a one potem chłoną jak gąbka i nie wiedzą ;(

     
  3. Ewa

    Grudzień 15, 2017 o godz. 3:45 pm

    Zupełnie nie moje klimaty więc podziękuję

     

    Pozdrawiam
    To Read Or Not To Read

     
  4. Bukku-recenzje

    Grudzień 31, 2017 o godz. 8:14 pm

    Może to być dobry pomysł dla Gabrysi 😉 lubi takie książki 😀 Oczywiście jak ja czytam 😀 wiec chyba czas kupić 😀 Pozdrawiam